Blog Berichten:

De opruimrobot

I wordt aangemeld voor speltherapie omdat ze last heeft van extreme emoties en boze buien. Na een dag vol prikkels en dingen die anders verlopen, kan het gedrag van I escaleren. Door het spel in de spelkamer krijgt I inzicht in haar emoties en leert ze die reguleren. I slaakt een zucht van opluchting als ik haar in een tekening uitleg hoe het komt dat ze zo snel boos wordt. Deze uitleg ontschuldigt haar en in dezelfde sessie krijgt ze handvatten om met haar emoties om te gaan. Na een paar weken speltherapie krijgt de moeder van I een auto-ongeluk gehad, waarbij ze haar been breekt. Omdat I alleen met haar moeder woont, moet haar moeder wellicht vaker een beroep doen op haar. I houdt zich wonderwel goed staande in deze nieuwe situatie, maar in de spelkamer wil ze toch echt even (onbewust) laten zien hoe ze zich voelt of wat ze zou wensen. Ze komt binnen en zegt: ‘Frances, vandaag wil ik een opruimrobot maken!!’  Eerst moet er een ontwerp worden gemaakt en na een uur intensief knutselen is hij af. Helemaal voldaan – omdat ze haar verhaal heeft kunnen vertellen in een kunstwerk en zo de erkenning heeft gekregen – verlaat I trots met de opruimrobot de spelkamer.

 

Lees Meer

Een veilige plek

Soms laat ik kinderen een hut bouwen. Het bouwen van een hut stimuleert kinderen om langzaam maar zeker de wereld om hen heen ontdekken, steeds zelfstandiger te worden en een eigen wereld los van het gezin te creëren. Hutten bouwen heeft invloed op het zelfvertrouwen, de onafhankelijkheid, het probleemoplossend vermogen en de ontwikkeling van de fantasie. Het is dan ook interessant om te zien hoe de hut gebouwd wordt. Jan, een jongen van 10 jaar bouwt in mijn spelkamer een hut met een dak erop. Er is bescherming tegen regen; het is een veilige plek. Er is een ingang, zodat er verbinding is met de buitenwereld.  Er is eten in het huis en een EHBO-kistje; er wordt gezorgd in het huis, de basisbehoeftes zijn aanwezig. Boven zijn bed hangt een zwaard waarmee hij zich kan verdedigen tegen invallers. Het is een opvallend detail. Dit is precies waar Jan moeite mee heeft: Hoe ga ik op een goede manier het contact aan met een ander? Hoe kan ik ervoor zorgen dat ik niet meteen in de strijd ga? Hoe baken ik mijn eigen stukje af? Dan laat Jan een gespeeld verhaal ontstaan; er komt een indringer in zijn huis. Na een hevige strijd zegt Jan tegen de indringer: We hoeven toch niet te vechten, je kan ook gewoon vragen of je bij mij mag komen! De indringer zegt: Jouw huis is zo mooi, ik wilde graag eens binnen kijken, maar je was bang voor mij en begon meteen te vechten. Ze worden vrienden en versieren samen de hut nog verder. Er komt een slinger met lampjes in de hut. Samen wordt het nog gezelliger!

 

 

 

 

Lees Meer

Ik ben zo bang!

Milou, een meisje van 5 jaar wordt aangemeld voor speltherapie, omdat ze sinds kort haar wimperhaartjes en wenkbrauwen uittrekt (trillotichomanie). Moeder zegt bij de intake: ‘We dachten altijd dat Milou onbezorgd was, maar nu twijfelen we daaraan’. De eerste keer wil Milou dat mama de hele sessie in de kamer blijft, Milou vindt het overduidelijk erg spannend allemaal. De keren daarop komt ze alleen, want ze is nu aan mij en de spelkamer gewend zegt ze. Milou vertelt waarom ze haar haartjes uittrekt; als je ze uittrekt dan mag je een wens doen. Dan loopt ze naar de handpoppen, pakt de foetsiepop en geeft mij de andere. Ze laat haar pop voorzichtig naar buiten komen en zegt: ‘ Ik ben een beetje bang’. O ja? zegt mijn pop. ‘Ja’, zegt de pop van Milou, ‘ik ben een beetje bang voor andere mensen’. De poppen hebben vervolgens een gesprek over hoe het is om vriendjes te hebben en hoe je vriendjes kunt maken.  Soms is het zo fijn als jezelf niet hoeft te praten, maar een pop het voor je doet! Na een aantal sessies waarin Milou haar angsten in de spelkamer kan uitspelen en ouders thuis aan de slag gaan met een beloningssyteem, stopt het ongewenste gedrag van Milou en durft ze zelf vriendjes te maken.

Lees Meer

EMDR

Het theoriedeel van de EMDR-opleiding is afgerond, nu start het praktijkdeel: EMDR onder supervisie. Kinderen die een ingrijpende nare gebeurtenis hebben meegemaakt en hierna met klachten te maken hebben zoals, angsten, nachtmerries, schrikreacties, herbeleving, paniekstoornissen, fobieën, slaapstoornissen etc., kunnen zeer effectief met deze methodiek behandeld worden in relatief weinig sessies.

 

Lees Meer

De gewonde kat

Wouter, een jongen van 5 jaar wordt aangemeld wegens gedragsproblemen. Hij valt vaak buiten de boot als er speelafspraakjes gemaakt worden na school. De tweede keer dat ie komt gaat ie met een boos gezicht op de bank zitten. Hij wil niet spelen en ik moet niet zo naar hem kijken. “Je vindt het niet fijn dat ik naar je kijk. Waar wil je dat ik ga zitten?” vraag ik hem. Geen oordeel over zijn boze gezicht. Hij wijst me een plek aan de andere kant van de spelkamer en dan ook nog omgedraaid op mijn stoel. Wouter begint te knutselen. Naarmate de sessie vordert laat ie me meer toe en uiteindelijk  zitten we gezellig naast elkaar en laat hij trots zijn knutselwerkje zien. Het is een kat met een littekens. Het lijkt betekenisvol: Een jongen die getekend is door de reacties van anderen op zijn boze gedrag? Er volgen meerdere sessies waarin ik hem help om zijn zelfbeeld dat is opgebouwd uit negatieve feedback weer positief te maken. Steeds vaker kiest hij voor het winkelspel. In het begin komen er geen klanten, terwijl alles zo mooi uitgestald ligt! Spelenderwijs oefenen we samen hoe het is om klanten (vrienden) te werven. In het laatste winkelspel laat hij zien hoeveel hij gegroeid is: Hij pakt de telefoon en belt op naar anderen om zijn winkel (zichzelf) aan te prijzen. Na een aantal sessies merken de leerkrachten een positieve verandering op in zijn gedrag; hij is minder snel boos en kan zijn emoties beter reguleren.

 

 

 

 

Lees Meer

Gewoon een spelletje?

K. heeft moeite met de sociale interactie. Hij wordt buitengesloten en voelt zich vaak eenzaam. Eigenlijk weet ie gewoon niet hoe dat gaat; vrienden maken of voor zichzelf opkomen. In de spelkamer kiest ie voor het bordspel Kariba. Het gaat zo: Alle dieren willen drinken bij de drinkplaats, maar willen ook de eerste zijn, ze jagen elkaar daarom weg. In het begin wordt het spel gespeeld zoals het hoort, maar gaandeweg ontstaat er een soort rollenspel met de kaartjes van de verschillende dieren. ‘ He jij ga eens even opzij, ik wil er ook bij!’ roept K. als ie het kaartje van de aap naast dat van de zebra zet. Dat zou K. in het echt niet durven te zeggen! In dit spel kan hij het op een veilige manier oefenen. En wanneer hij zijn kaartje met een stokstaartje bij een paar andere stokstaartjes zet, zegt ie vol zelfvertrouwen: ‘ Hallo, ik kom gezellig bij jullie staan’. Mooi hoe een gewoon spel ineens therapeutisch wordt! Als zijn moeder na afloop aan hem vraagt wat ie gedaan heeft, zegt hij vol trots en nieuwe verworvenheden; “Ik heb een spelletje gespeeld.”

Lees Meer

Contracten

Naast een contract met de Peelgemeenten (Helmond, Asten, Someren, Deurne, Laarbeek en Gemert-Bakel) heeft de praktijk  nu ook een contract met de Dommelvallei (Mierlo-Geldrop, Nuenen, Son&Breugel en Waalre).

Wanneer u in een van deze gemeenten woonachtig bent, volstaat een doorverwijzing van de huisarts (kinderarts of jeugdarts) en wordt de therapie volledig vergoed. Daarnaast is het mogelijk dat een beschikking voor de zorg wordt afgegeven door een opvoedondersteuner of jeugd- en gezinswerker vanuit de gemeente.

Lees Meer

Een verhaal in beelden

Mart, een jongen van 6 jaar wordt aangemeld vanwege depressieve klachten. In de eerste sessie kiest hij de boksbal waar hij zich op uitleeft. Ik zeg: ‘Het lijkt wel alsof je ergens aan denkt wat je boos maakt’. Dan vertelt hij over een jongen die hem vorig jaar dwars zat. In de daarop volgende sessies zet ie steeds  hetzelfde soort spelbeeld neer in het zand. Dieren vallen elkaar aan, maar er ligt ook steeds een man in het drijfzand. Mart zet alles zwijgend neer en wil er niet bij praten, alleen zo nu en dan een hum als ik iets benoem dat klopt.  Wat bedoelt hij toch met dit beeld? Als ik aangeef dat het wel erg is om in drijfzand vast te zitten, kijkt hij op en roept: ‘Dat is precies de bedoeling dat ie verdwijnt, want hij is veel te aardig!’ Dat is wat hij bedoelt! Hij wil voor zichzelf op kunnen komen, want wat hij heeft meegemaakt dat wil ie niet meer! Samen gaan we de volgende sessies op zoek naar oplossingen en in de laatste sessie geeft hij me een prachtig symbolisch cadeau. Mart tekent met zijn vinger een poppetje in het zand, zet er een kruis doorheen en zegt: ‘ Ik was eenzaam en nu niet meer.’ Wat een wijs en bijzonder kind!

 

 

Lees Meer
  • Like ons op FaceBook

  • Contact

    Praktijkadres:

    Ouder&kindcentrum Helmond
    Europaweg 99
    5707 CL Helmond
    M: 06-57703915
    Email: francesvandeven@planet.nl